یتیم خونه

2006-11-19T00:55:00.000+03:30

ي بود، يكي نبود، غير از خدا هيچ كس نبود.يك جوانمردي بود در ولايت غربت به نام خواجه الماس. اين خواجه الماس يك برادري هم داشت كه اسمش خواجه مراد بود و مرد خيلي خوب و باخدايي بود.يك روزي اين خواجه الماس رفت پيش برادرش و گفت :( اي برادر، مي داني كه من از دار دنيا فقط سه تا شتر دارم. دوتا شان را مي سپارم به تو و خودم دارم مي روم در ولايت جابلقا از براي پيدا كردن يك لقمه نان حلال.)خواجه مراد گفت:( اي برادر، تو برو و خيالت راحت باشد كه من مثل تخم چشمم از اينها مواظبت مي كنم.) وقتي خواجه الماس خيالش از بابت شترها راحت شد، راه افتا د و رفت به طرف ولايت جابلقا.حالا بشنو از خواجه مراد كه وقتي برادرش رفت، شترها را برد و بست در طويله. شب كه شد، شتر اولي به شتر دومي گفت: ( اي رفيق شفيق و اي يار گرامي، بدان و آگاه باش كه خواجه الماس به سفر رفته و ما را به دست خواجه مراد سپرده و عروسي پسر خواجه مراد نزديك است. من در فكرم كه نكند اين خواجه مراد شير خام خورده دربارهء ما خيالاتي بكند و ما را بسپارد به دست قصاب.) شتر دوم گفت:( من هم در همين فكرم و مصلحت اين است كه ما كاري كنيم كه اين بلا به سرمان نيايد.)دو شتر نشستند و نقشه كشيدند و آخر سر به اين نتيجه رسيدند كه همان شبانه بروند پناهنده بشوند به سفارت جابلقا. اين شد كه طناب هاي شان را پاره كردند و زدند بيرون و رفتند به طرف قنسولگري.شترها را همين جا داشته باشيد تا ببينيم خواجه مراد چه كرد. خواجه مراد صبح كه از خواب پا شد، رفت به طرف طويله كه آنها را بر دارد ببرد به طرف بازار و برايشان دمپايي ابري و سينه ريز طلا بخرد. وقتي وارد شد، ديد اي دل غافل، جا تر است و شترها نيستند. اين شد كه از ناراحتي پاشد رفت به خانه و رختخوابش را پهن كرد و افتاد در بستر بيماري.اما بشنويد از شترها كه همين طور رفتند و رفتند تا رسيدند به سفارت جابلقا. آنجا كه رسيدند، يك دعوتنامه از طرف خواجه الماس جعل كردند و ويزا گرفتند و رفتند به جابلقا.در ولايت جابلقا براي اينكه كسي آنها را نشناسد ، دو تا عينك دودي خريدند و زدند به چشمشان و بعدش يك شركت باربري تأسيس كردند و پس از چندي كار و بارشان سكه شد.حالا بشنويد از خواجه الماس كه بعد از مدتي يك تلگراف فرستاد از براي برادرش خواجه مراد كه: (سين. شتر چطور؟) از آن طرف تلگراف به دستش آمد كه: (و عليك سين، شتر بي شتر.) خواجه الماس از غصه و ناراحتي نشست دم در تلگرافخانه و بنا كرد به گريه كردن.در همين حال دو شتر كه براي هواخوري آمده بودند بيرون، يك دفعه صاحبشان را ديدند و شناختند. آمدند جلو و با خواجه الماس روبوسي كردند و آنچه بر سرشان آمده بود، بازگفتند. خواجه الماس كه از ديدار شترانش كلي خوشحال شده بود گفت:( اي شتران عزيز من، بدانيد كه من در اينجا پول و پله اي به هم زده ام و قصد دارم برگردم به ولايت غربت . بياييد با هم برويم.) شترها قبول كردند و بار و بنديل سفر بستند و با خواجه الماس برگشتند به ولايت خودشان.اما بشنويد از خواجه مراد كه وقتي شنيد برادرش دارد مي آيد، با همان حال زار و نزار آمد دم در دروازهء شهر به استقبال. دو برادر و دو شتر همديگر را در آغوش گرفتند و شادي ها كردند و بخصوص وقتي خواجه مراد قضيهء دمپايي و سينه ريز طلا را گفت، بكلي رفع سوء تفاهم شد و همگي شاد و خندان با هم به خانهء خواجه مراد رفتند.خواجه مراد گفت:( اي برادر، حالا كه آمده اي بيا به خاطر بازگشت تو و ازدواج پسرم جشن مفصلي بگيريم.) اين شد كه شهر را هفت روز و هفت شب چراغان كردند و شترها را به خوشي و خرمي خوردند.ما از اين داستان نتيجه مي گيريم كه شتر حيوان نجيبي است.قصهء ما به سر رسيد، غلاغه به خونه ش نرسيد.

.!

2006-10-07T14:05:00.000+03:30

ديگه حتی نميخوام اسمتو فرياد بزنم...
مثل عاشقای تو کتابا اسمتو داد بزنم..
فقط ميخوام فراموش شی

...

2006-09-20T04:18:00.000+03:30

چی ميشد اونقدری که بقيه ميگن دوستم دارن..تو ميگفتی....به جای اونا
چی ميشد يه خورده از اونی که اونا ابراز علاقه ميکنن...تو ابراز ميکردی
چی ميشد آاااخه
باورت ميشه وقتی بهم ابراز محبت ميکنه
ميگه موقع خواب به تو فکر ميکنم
ميگه دوست داشتنی ای
اشک از چشام ميچکه؟
تپ تپ
ميگم چرا تو نبايد جای اون باشی
حداقل يه خورده
امروز ميگفتم تا يکی رو دوست داری نميتونی کسی ديگه رو جاش ببينی
خسته ام...هيچ کسی رو نميتونم جات ببينم ...هيچکس

...

2006-09-12T05:30:00.000+03:30

نقاش سر سپرده بر بوم ام شده ام

نوازنده ی راه غم انگيزم شده ام

طراح غرور شکسته ام شده ام

نويسنده ی روح پر دردم و... قصه گوی جسم ناتوانم شده ام

خسته ی راه پر فراز و نشيب ام شده ام .. سرود خواب پيش از مرگم شده ام

تنهای اتاق تاريک و زجر بغض هايم شده ام ... خيره ی ديوار روبرويم

شنونده ی درد پر غصه ام شده ام ... بی مهابای خطر و همدم فرشته ی مرگ شده ام

شرمنده ی وجدان ترسيده و عذاب عشق و نفرت ام شده ام

پله ی سقوط و ارّه ی فکر و خيالم شده ام

... من چه شده ام

!!!

2006-08-30T20:12:00.000+03:30

در نگاه من اشتیاق دیدارت را ببین و نظاره گر باش اشک هایی را که بی تو، در سکوت، محکوم به مرگ فرو میریزند و حسرت لمس سرانگشتانت را به گور آرزوها می برند...نگاه کن که این درمانده از خود، چگونه لباس عجز به تن، دست به سوی تو دراز می کند تا حتی گوشه ای از سایه تو نصیبش گردد...نگاه کن که به شوق دیدار تو چگونه در کویر روزهای بی حاصلش ، پای پیاده میدود و چگونه اسب لجام گسیخته شبهایش را بسوی خیال هم آغوشی تو ، می کشاند...و تو آن باران رحمتی بودی که بر پژمردگی لبهایم باریدی و فریادی بلند شدی دربرهوت پر ترس قلبم...چونان بانگ اسرافیل...«نمی دانم» برای من واژه ای تنفر آور شده ...«نمی دانم»...نمی دانم که سهم من چیست؟؟؟نمی دانم که باید به کجا گریخت؟؟؟نمی دانم باید چه کرد و به که پناه برد؟؟؟نمی دانم باید چه کرد...و اینجاست که طغیان می کنم و سر میکشم و نعره می زنم که باران شو و بر داغی من ببار که دیگر توانی برای بودنم نیست...این دردآورترین لحظه هاییست که کلام قاصر من قادر به توصیف آن نیست...تمامی تارو پودم درست مثل درخت روبروی پنجره اتاقم که از شیشه بخار گرفته ام آنرا نظاره می کنم، می لرزد...برگهای اندیشه ام زرد و پژمرده به کنار دیوار می افتند...بی آنکه توانسته باشند حرفهای ناگفته ام را بگویند...بگویند که تنها و خسته ام...چه دردناک است آویختن به پوسیده طنابی در حال گسیختن...چه دردناک است خیره شدن به تصویر شکسته دلی درون آیینه...به تصویر تنهایی زنی است که من سر انجام ندانستم که این چشمان اوست که همیشه می گرید یا چشمان من؟؟؟؟؟؟همه چیز برای من تا بینهایت به ابتذال گرفتار شده است...به انتظار چه کسی؟؟؟پرپر زدنهای مرا ببین...خداوندا به تو پناه می برم...با تمام نا چیزی و بی چیزیم امروز به تو پناه می برم...خدای آفریننده من ، تو خود مرا به اینجا فرستاده ای پس خودت راه هدایتت را بر من بنمای...خدایا ببین که به ابتذال روزهای تو چگونه گرفتار آمده ام که مرا ریشخند بندگانت کرده ای...خدایا من هدایتم را تنها و تنها از خودت می خواهم...رهایی برای تو نیست جز هدایت من...باید مرا هدایت کنی...دیگر خسته ام از ملعبه کودکان به ظاهر زیرکت...خدایا مرا با همان " بخشندگی و مهربانیت " فرا بگیر...حالا نشانم بده...این خدای بخشنده مهربان کجاست ؟؟؟؟مرا ببین...اینجا...تنها...مثل همیشه...تنها تر از همیشه...زمین خورده تر از تمام دفعات قبل...دل کنده از کمک بندگانت...که اگر باری ننهند باری هم کم نمی کنند...اینبار مرا از شر بنده هایت دور کن...واسطه نمی خواهم...بشنو ، دیگر واسطه نمی خواهم...تو را به بخشندگی و مهربانیت مرا دریاب...تو را به آنچه که از تو شناختم دریاب...احساسم این است که تا انتهای زندگی من راه کوتاهی بیش نیست...مرا هدایت کن و آنگاه بازگردان...تو را به هیچ ندارم قسمت بدهم جز همان بخشندگی و مهربانیت...مهربان من بگو تو کجایی؟؟؟براستی تو کجایی که من احمق نمی توانم ببینمت...بر من هدایتت را ببخش...نه زندگی می خواهم نه پول نه همسر نه دوست نه هیچ چیز دیگر...من هدایتت را می خواهم...مهربان نیستی اگر بر من نبخشی...اگر بر من نبخشی مهربان نیستی...به کوتاه ترین دست بلند شده به درگاهت چیزی عطا کن...ای خداوند ، بخشنده ، مهربان.....

...

2006-08-26T18:04:00.000+03:30

کی ميتونم دست هايی مطمين پيدا کنم
تا برای يک لحظه آرامش بهشون تکيه کنم
يعنی انقدر تنها شدم
?

SoMehow I knWw Yo wouLd LeavE mE tHis way ;) !

2006-08-21T21:57:00.000+03:30

ببين.. کم کم داری ارزشت رو پيشم از دست ميدی..خيلی راحت
نگفته بودم دم دمی مزاجم نه؟
مواظب باش پسر.. داری برام مثل يه دستمال کاغذی استفاده شده بی ارزش ميشی

...

2006-08-12T13:47:00.000+03:30

هيچ نميخواهم.. جز
جز تنپوشی از پوست گوزن که بر دوش بيندازم و بروم...
از اینجا بروم.. آن نقطه ی سفيد.. آن زير انداز سفيد سرد
راه روم ..راه
سفيدی را لمس کنم و بی نياز از هر نيازی فرياد زنم
خسته از ... خستگی ها
تو را ميجويم.. به دور از دستان سردم.. به دور از چشمان خيسم
احساسم را چه کنم
.. تنگنايی است بس تاريک.. تو را ديگر نميتوانم بيابم
تو در دستان ........
هيچ ارزش ندارد.. هيچ
نه آن پوست گوزن.. نه آن سرمای جان کاه .. نه دستان دارنده ی او
نه ذهن خسته و دستان تنها که در هوا ميچرخند..سخت ميگذرد
بی او..بی بوسه های او
بی من

Harkoja haStam Basham ..

2006-07-31T21:38:00.000+03:30

هرکجا هستم باشم.. آسمان مال تو است
پنجره.. عشق ..زمين.. تو.. مال اوست
هرکجا هستم باشم.. دستانت مال اوست
بوسه هايت مال اوست.. تک تک قطره غم هايش مال من
هرکجا هستم باشم.. سپيدی ابر مال تو است
بارش اش مال من .. شر شر صدايش مال تو است
تر شدن اش مال من.. چتر ام مال تو است...تو مال او
هرکجا هستم باشم.. خورشيد مال تو است.. آسمان مال تو است
درخشش اش مال تو است.. سوزش اش مال من
هرکجا هستم... باشم.. بی تو.. تو .. آسمان مال تو است
آيا آنقدر بزرگ هستی که آسمان مال تو باشد؟

...

2006-07-27T14:10:00.000+03:30

این روزها نازنین
به سکوت تصیحتم میکنند
یعنی همان که بودم
اما به راستی -عشق نابینای من-
تا به کی این همه ناشنوایی؟
تا به کی لبخند خودخواهی؟
هیچ چیز از خاطرم نمیرود
این همه طعنه و این همه کنایه و این همه
چرا؟
من که گفته ام... و نموده ام همه جانم را
عریان توم میخواهی؟
از این فراتر روم... دیگر ماهی نخواهم بود
پوستین ام را سزاوارم بدار
من تشنه ام
چه یک اقیانوسم دهی... چه هیچ
میدانم نمیخواهی... که برایت بازی کودکی 16 ساله بیش نیست
اما
من مثل همیشه - فریاد خواهم زد
من زنده خواهم بود... و روزی که تو بخواهی ... بی شک خواهم رستید در آغوش تومثل برف اما گرم... مثل ...سفید اما نور... مثل سبز اما آفتاب... مثل سکوت اما

khodafez ...

2006-07-19T21:45:00.000+03:30

.....این چند روز بد جوری فکرت .. رفتنت.. اون.... ذهنم رو مشغول کرده بود
اما حالا فقط سعی ميکنم با این موضوع کنار بيام
تقصير خودمه .. تقصير خودمّمّمّمّه
...برای آخرين بار
کادوی تولدی که بهم دادی رو فراموش نميکنم دوستم
از همه ی کادو هام با ارزش تر بود
چون تو ذهنم مونده
.....با اینکه خاطره ی خوبی از خودت نذاشتی اما بازم
باور نکردی حرفمو ... نه باور نکردی
تو این مدت تنها کسی بودی که هميشه منتظرت بودم
اما این رو هيچکی نفهميد....حتی تو.. چرا نذشتم بفهمی آخه
غرور لعنتی
تو اینجاا رو نميخونی...تو نميدونی اینجاا هم وجود داره
تو نميبينی من هم وجود داشتم
تو هيچوقت من رو نفهميدی.. اما من... تو ... اون و احساستون رو درک ميکنم
......حتی اگه خودم اینجا مثل هميشه
آخرين بوسه ات رو هيچوقت يادم نميره دوستم
......دوستت

[اونی که فکر ميکنين همتون نيست.. هيچکدومتون نميدونين کيه]

Hmm

2006-07-11T20:30:00.000+03:30

gheseye dokhtare nabina ke az hame chizo hame kas tanafor dasht, az donya va .... faghat deldadeye khod ra doost dasht, va be deldadeye khod gofte bood: agar roozi beresad ke betavanam faghat yek lahze bebinam aroose hejleye to khaham shod. amad aan rooz ke kasi hazer shod cheshmanash ra be dokhtar bedahad, va deldade chon danest ke vaghte vafaye be ahd fara reside be didane dokhtar amad va khast ba dokhtar ezdevaj konadamma dokhtar shoke shod va ba didane pesar ba khod goft: in che bakhte shoomist, deldadeye man niz nabinast, va ghateane goft ke hamsarash nakhahad shod, pesar bargasht ta dokhtar nabinad ashkhayash ra va miraft hegh hegh konan goft: MORAGHEBE CHASHMANAM BASH

True

2006-06-18T15:17:00.000+03:30

من دارم ميرم به اردوی محشر
کنار درياچه ی بهشت مينو
اون طرف کوهستان فرحبخش
در درّه ی زيبا و لذت بخش
ميگن اونجا آفتابی و خنک و با صفاست
ميگن اونجا ساخت دست فرشته هاست
"شعار اونجا اینه "هشيار باشيد و درست عمل کنيد
حتما حالم از اونجا به هم ميخوره
¿ميدونيد

shel silverstein

Ohom !

2006-05-28T22:30:00.000+03:30

شب به واقع زیباست
رنگها در دل شب پنهانند
رنگهایی که به ما می گویند
به کجا باید رفت
به چه باید خندید
از چه باید ترسید

در دل تاریکی
راستا پیدا نیست
عطر گلها پیداست
رنگشان پیدا نیست

می ستایم شب را
چونکه در تاریکی
مرغ حق می خواند

همه در شب خوابند
پس نخواهند شنید
نغمه ی مرغ شباهنگ که شب می خواند

کودکان از شب تاریک بسی می ترسند
چونکه ما می گوییم
در دل شب دیویست
که شب از دامن او تیره و تاریک شده است

خود ما نیز از آن می ترسیم
چونکه در تاریکی
همه چیز و همه کس رنگ حقیقت دارد

Uhu..:D aRe..:D injori:D

2006-05-25T23:30:00.000+03:30

به خودم زور ميگويم

نميشود به کسی زور گفت
يک نامه به انجمن حمايت از حيوانات نوشته ام
مرغ فلامينگويی هستم
در غالب يک نقاش بی هدف
در نقش يک دو بعدی ساز نادان
مردم نادان تر از آن مرغ فلامينگوی نادان..نميدانند
پس.. در آسياب نادانی شان.. آن دو بعدی نديده را سياه ديدند
?ديدند
?..آن ها مگر چيزی هم ميبينند
هاا هاااا
:D

2006-05-21T14:44:00.000+03:30

باد می آید باز
بر تن خسته ی این خاک هجومی دیگر
انتهایی دیگر
ابتدایی دیگر

از میان گلها
از میان نفس ساده و گرم گلها
پیکری خاسته است
پیکری بی همتا

رقص این پیکر یکتا در باد
وحشت انداخته در بال و پر گنجشکان
وحشت از بال گشودن، جستن
لیک اندوه صدایی انگار
به من آهسته چنین می گوید

در ورای تن پوشالی این پیکر پوچ
نه شکوهی پیداست
نه جلالی، جبروتی، نوری

به عقب می نگرم
چه فریبی

تبری در دستم
می روم تا تن پوشالی این پیکر را
با سکوت تبرم خرد کنم
لیک
آتش کینه نادانی ها
حس گرم تبرم را ناگاه
همچو خاکستر سردی به زمین می ریزد

نه گلستانی هست
نه نسیم خنک مینویی
جام لبریز از زهر
نوشداروی دل خسته من

(bebakhshid avalin postam ghamnak bood ama khob alan injuriam !!)

2006-05-15T23:31:00.000+03:30

yedoone ida"W" darim - hamash yedooneYe 2khtare mehraboon ba ghaLbe paak o sadeyi ke harja begardi peyda nemishe !Man hanooz az nazdik nadidamesh ... akhe iDaw iraNe o Man Englis !Valee az beyne doostaee ke daram , Idaw yeki az doostaye khoobame ye alame ham doo3sh daram - Gharare be zoodi ham bebinamesh Az akhlaghesh bekham shoroo konam ... rastesh harchy begam kam goftam !Kheili kheili mehraboone ... bishtare vaghta adama fekr mikonan dokhtare pichideyie ... ama aslan injuri nist ! Bayad khoob beshnasish.kolan khakiYe ! ey baba naaaa ! tamize bacham manzooram ine ke ba bishtare adama misaze - kolliam khande dare ! Ghiafash nahaaaa !! Vai age bedooni cheghad khoshkele asheghesh mishi ama ghalat mikonia !! dge inke kheili chiza mitoonam darbarash begam ama gharar bud kootah bashe pas hamin kafie !! Ghorbane shoma - IdaW manam Kolli Lub Ya ToO ... AtenaW... !

Man Idaw! In Atenaw ! Man Kheng ! In Bahoosh ! MAn Zesht! In KhoshGeL!! In CuTe In Koli BozorgTar aZ Senesh In koli khob Gol mah! aMA man..! Ey baBa! Man DeePReSs ! in ....! Inam Gahi DepreSS! aMA Dar Kol KhodeSho Shad neShoon Mide! In Dare Az EngLAd Miad IRan Man VaLi jaYi nemiramVaimmiStam In biaDesh bad Ba ham berim ! :DmaGe na?! Man Yatim! Inam Yatim! Ma Joftemoon MohtaJe Eshgholane Gharar Gereftasn [kndn] MA Niazi be in Chiza naDarim! Ma! MA ! MA .. MA kheiLi miToonim Az Kheilia Khoshbakhttar bAshim! In Az hame bishTar Taze! MAge na?! Man Koli Lub ya Ati